Vlissingen: de boulevard als lijn door de stadsgeschiedenis
De Westerschelde, Michiel de Ruyter en de herinnering aan de oorlog komen samen langs de kust van deze havenstad.
Vlissingen ligt aan de Westerschelde. De officiële Zeeuwse toerismesite noemt het een havenstad met een beschermd stadsgezicht en ongeveer driehonderd monumenten in het oude centrum. De boulevard biedt een route langs een deel van die geschiedenis, met het water steeds dichtbij.
Michiel Adriaenszoon de Ruyter werd op 24 maart 1607 in Vlissingen geboren. Volgens de gemeente is Nieuwstraat 13 het enige huis in de stad waarvan vaststaat dat hij er gewoond heeft. Zijn standbeeld staat op de kop van de boulevard; de gemeentelijke tijdlijn dateert de oprichting op 1841.
Onder het beeld liggen volgens de gemeente de Kazematten, onderdeel van het Keizersbolwerk. Op de Boulevard de Ruyter ligt bovendien een geschiedenistijdlijn. Zo komen militaire bouw, openbare ruimte en het verhaal van een bekende inwoner dicht bij elkaar.
De gemeente beschrijft ook een lange bank op de glooiing tussen de Gevangentoren en het beeld van mensenredder Frans Naerebout. Die punten geven een wandeling langs de boulevard een duidelijk begin en einde.
De tijdlijn vermeldt dat Vlissingen in 1315 stadsrechten kreeg van graaf Willem III. Het havenverleden is niet alleen een verhaal van handel: tijdens de Tweede Wereldoorlog werd volgens de gemeente hard gevochten in de stad en op de Westerschelde. Bij Uncle Beach wordt die periode herdacht.
Voor de openbare boulevard en de standbeelden zijn geen museumopeningstijden nodig.