HOLLANDMagazine
Nederlands

Beversporen in het najaar: takken als aanwijzing, los van een boottocht

Bevers zijn vooral in de schemering actief. In het najaar zijn vraatsporen en burchten meestal een realistischer doel dan een ontmoeting met het dier.

Kreek met bomen in de Biesbosch
Een kreek in de Biesbosch, leefgebied van bevers. Jensbn / Wikimedia Commons · CC BY-SA 2.5 · bron · Beeldcredits

De bever is terug in Nederland. Natuurmonumenten schrijft dat de soort sinds 1988 opnieuw is uitgezet, eerst in de Biesbosch en later ook in andere gebieden. De dieren leven inmiddels in alle provincies. Toch is een bever zien niet eenvoudig: ze zijn vooral in de schemering en ‘s nachts actief.

Langs het water kun je eerder sporen vinden. Natuurmonumenten noemt burchten van opgestapelde takken, knaagsporen en gladde paadjes naar het water. Verse takken waar de bast af is, vallen licht op. Onderzoeksinstituut Zodion noemt de winter, van december tot en met februari of maart, de beste tijd om oevers op burchten en andere sporen te onderzoeken. In de herfst staat er nog meer begroeiing.

Op Tiengemeten loopt een gemarkeerde beverroute langs plekken waar burchten liggen. De organisatie waarschuwt dat de kans om het dier zelf te zien klein is. In het Harderbos begint een korte blauwe route van ongeveer vier kilometer bij de Karekietweg. Daar zijn honden sinds maart 2024 niet toegestaan en kunnen paden in het najaar modderig zijn.

De bevertochten van Biesbosch MuseumEiland worden volgens de organisator aangeboden van mei tot en met september. Buiten dat seizoen vormt een wandelroute een alternatief. Bij het bekijken van sporen blijft afstand tot burchten en dieren nodig. De terreinbeheerders publiceren actuele informatie over toegang, routes en veerdienst.

Rubrieken

HomeStad & streekNatuurErfgoedReceptenAlle verhalen